ÇILGIN BALIKÇI - BALIKÇILARIN BULUŞMA ADRESİ

latince adı: barbus sp.

tanıyalım:

cyprinidae familyasındandır. vücudu uzun bir elips şeklinde silindiriktir. küçük sayılabilecek pulları siyah çillerle kaplıdır. sert akan nehirler de dahil durgun göllerin çakıllı ve kumlu berrak kısımlarında bulunur. dudakları kalın ve etlidir. orta uzunlukta alt ve üstte ikişer adet olmak üzere 4 bıyığı vardır. nisan, temmuz ayları arasında ürer. havyarı yenilmesi halinde sindirim sistemini bozar, kesinlikle ishale yol açar.


nerelerde bulunur:

sert akan nehirler de dahil durgun göllerin çakıllı ve kumlu berrak kısımlarında bulunur.
akarsularda suyun taşlar üzerinden çağıldadığı bölgelerin hemen altında hafif durgunlaşan, üzeri köpüklü bölgelerde akıntı ile gelecek yemleri bekler. irileri ise akıntılı sulardan çok akıntının yakınındaki sazlık diplerine, kuytuluklara yerleşir ve yemlenir.


avlanması.

yem:
en ideal yemi solucan ve kavaklıkların nemli, yumuşak topraklarında bulunan beyaz, tombul kurtçuklardır. balık parçaları, iç organları ve hamura da rağbet ettiği olur. takılan solucanın baş ve kuyruk kısmının fazlaca boşta kalması halinde iğneden rahatça çalar.ekim ayını takiben taze hamsi ile yemlenen olta ile de iyi avlar verir.


avcılığı:

en zevkli avı akarsularda, hareketli kurşun ve iki iğneli dip oltaya solucan takarak el oltası ile yapılanıdır. vuruşları hissetmek ve avcılığı verimli hale getirmek için en fazla 0.25 lik misina iyi sonuç verir. vuruşun hissedilmesi ile hemen olta çekilmemeli yemi tam olarak benimsemesi beklenmelidir. kalın dudakları olan bekir oturmuş iğneden kolayca kurtulamaz. ancak tatlısuların en hareketli ve güçlü balıklarından biri olduğunu da unutmamak gerekir. bir balık alındığında suda fazla hareket yaratmadan aynı bölgeye çalışılması ile av verimi devam edecektir. mantarlı olta ile avlanıldığında ise kuytu ve sazlık durgunluklara yem mümkün olduğunca dibe yakın (hatta dibe oturtularak) olarak avlanılmalıdır. nadirde olsa hareketli ve yapay yemlere de atladığı olur.

Sazangiller (Cyprinidae) familyasının ait olan Barbinae alt familyasından bir balık türü. Türkiye'de ki diğer üç türü neredeyse her derede ve çayda bulunur:

Barbus plebejus
Barbus rajonorum
Barbus capito
Bıyıklı balığın uzun bir vücudu vardır, ve yüzgeçlerinin göze çarpan büyüklüğü çok akıntılı sularda yaşıyabilmesini mümkün kılar. Vücudu çok küçük pullar ile kaplıdır. Sanki kısa bir hortumu andıran uzun dudakları ve dudaklarından sarkan dört adet bıyığı ile (ikisi altda ve ikisi üstde) bir dip balığı olduğunu belli eder.

Sırtı ela renginde ve yanları altın sarısı renklerinde parlar. Karın kısmı bütün bıyıklı balık türlerinde beyaz ve yüzgeçleri ela ve kızıl rengindelerdir. En büyükleri 80 santim uzunluğa ve 11 kilo ağırlığa varabilirler.

Bıyıklı balık tipik bir dip balığıdır ve dibi çakıl taşları ya da kum ile örtülü olan çok akıntılı akarsuları tercih eder. Balık yumurtaları, böcek kurtları, midyeler, salyangozlar ve solucanlardan beslenir. Belli bir büyüklüğe varmış olanları diğer küçük balıklarıda avlarlar.

Bıyıklı balıklar çok yavaş büyürler ve etleri cok yumuşaktır. Çok fazla küçük kılçıkları olduğu için, lezzetli etine rağmen pek kaliteli bir yemek balığı değildir. Ayrıca üreme zamanları sırasında, yani Mayıs ve Haziran ayında havyarları ve karın etleri zehirlidir.